فاطیما

ای خفته در میانه صحرا ، بلند شو !                   مردند ماهیان لب دریا بلند شو !

سر روی نیزه رفته جلوتر تو هم بیا                     یا یار نیمه راه نشو یا بلند شو

طوفان اگرچه خیمه زد و کشتی ات شکست         ای پهلوی شکسته زهرا بلند شو !

در خیمه های سوخته دشت بی پناه شب            گوشواره مى کَنَد از جا، بلند شو!

نگذار پاى خسته به آن کوچه ها رسد                 سنگ جفا خورد به سر و پا، بلند شو!
مسلم، حبیب، اصغر و عباس، رفته اند                چیزى نمانده از سفر ما، بلند شو!
زینب! دوباره خطبه بخوان، اربعین رسید             موجى بزن به پهنه دریا، بلند شو!